Przejdź do treści
Słownik Zamówień Publicznych

Tryb podstawowy z negocjacjami — kiedy warto i jak przebiega

Tryb podstawowy z negocjacjami

Procedura krajowa z elementem negocjacji (art. 275 pkt 2 i 3 PZP). Wariant 2: negocjacje fakultatywne — zamawiający może (ale nie musi) negocjować. Wariant 3: negocjacje obligatoryjne — po ofertach wstępnych zamawiający musi prowadzić negocjacje. Stosowany dla zamówień powyżej 130 000 zł netto poniżej progu UE.

Podstawa prawnaart. 275 pkt 2 i 3 PZP
Wariant 2Negocjacje fakultatywne
Wariant 3Negocjacje obligatoryjne
PrógPoniżej progu UE

Co to jest tryb podstawowy z negocjacjami?

Tryb podstawowy z negocjacjami to procedura udzielania zamówień poniżej progów unijnych, w której po złożeniu ofert wstępnych zamawiający może (wariant 2) lub musi (wariant 3) przeprowadzić negocjacje z wybranymi wykonawcami. Podstawa prawna: art. 275 pkt 2 i 3 PZP.

Jest to tryb znacznie rzadziej stosowany niż wariant 1 — wymaga więcej pracy od zamawiającego i wydłuża czas procedury.

Wariant 2 — negocjacje fakultatywne

Zamawiający ogłasza przetarg, przyjmuje oferty wstępne, a następnie sam decyduje, czy negocjuje. Jeśli zdecyduje się na negocjacje:

  • Zaprasza wybranych wykonawców (min. 3, jeśli tyle złożyło oferty)
  • Negocjuje wyłącznie elementy wskazane wcześniej w SWZ
  • Po zakończeniu negocjacji zaprasza do złożenia ofert ostatecznych
  • Wybiera ofertę najkorzystniejszą spośród ofert ostatecznych

Jeśli zamawiający nie zdecyduje się na negocjacje, wybiera ofertę bezpośrednio spośród wstępnych.

Wariant 3 — negocjacje obligatoryjne

Procedura jest taka sama jak w wariancie 2, ale negocjacje są obowiązkowe. Zamawiający musi:

  1. Zaprosić co najmniej 3 wykonawców
  2. Przeprowadzić negocjacje
  3. Zaprosić do złożenia ofert ostatecznych

Wariant 3 stosuje się gdy zamawiający chce mieć pewność, że uzyska najlepsze warunki i potrzebuje porównania ofert po dialogu.

Jak wykonawca powinien podejść do negocjacji?

Przed złożeniem oferty wstępnej:

  • Przeczytaj SWZ dokładnie pod kątem tego, co podlega negocjacjom — to klucz
  • Złóż ofertę wstępną, która zmieści się w budżecie zamawiającego, ale zostaw sobie margines do negocjacji
  • Zidentyfikuj elementy, które możesz ulepszyć bez strat (np. skrócenie terminu przy dostępności zasobów)

W trakcie negocjacji:

  • Zamawiający nie może ujawnić ofert innych wykonawców — to naruszenie zasady poufności
  • Możesz poprawić ofertę tylko w obszarach wskazanych w SWZ jako negocjowalne
  • Brak złożenia oferty ostatecznej = odrzucenie z przetargu

Harmonogram trybu z negocjacjami

Etap Minimalny czas
Ogłoszenie → składanie ofert wstępnych 7 dni (dostawy/usługi) / 14 dni (roboty)
Zaproszenie do negocjacji Niezwłocznie po badaniu ofert wstępnych
Negocjacje Bez ustawowego minimum — w praktyce 5–14 dni
Złożenie ofert ostatecznych Min. 5 dni od zaproszenia

Pułapki, w które wpadają wykonawcy

Realny przykład z bazy

Przykład z życia

Powiat ogłosił przetarg na usługi IT (wartość 400 000 zł), wariant 2. Spłynęło 5 ofert wstępnych — wszystkie powyżej budżetu. Zamawiający zdecydował się na negocjacje z 3 najlepszymi wykonawcami w zakresie ceny i harmonogramu. Oferty ostateczne były już w budżecie. Wniosek: wariant 2 jest szczególnie przydatny gdy zamawiający spodziewa się, że wstępne ceny przekroczą przeznaczone środki.

Najczęstsze pytania

Czym różni się wariant 2 od wariantu 3 trybu podstawowego?

W wariancie 2 negocjacje są fakultatywne — zamawiający może, ale nie musi ich przeprowadzić. W wariancie 3 negocjacje są obligatoryjne — zamawiający musi zaprosić co najmniej 3 wykonawców do negocjacji przed wyborem oferty ostatecznej.

Czy każdy wykonawca, który złożył ofertę, zostaje zaproszony do negocjacji?

Nie. Zamawiający może zaprosić do negocjacji tylko część wykonawców — tych, którzy złożyli oferty niepodlegające odrzuceniu i spełniające minimalne wymagania. Musi zachować zasadę równego traktowania i zaprosić co najmniej 3 wykonawców (jeśli tyle ofert wpłynęło).

Co można negocjować w trybie podstawowym z negocjacjami?

Zamawiający z góry określa w SWZ, które elementy podlegają negocjacjom. Mogą to być: cena, termin realizacji, warunki płatności, parametry techniczne. Elementy niepodlegające negocjacjom (np. kluczowe wymagania techniczne) zamawiający musi oznaczyć jako minimalne wymagania.

O autorze
Praktyk PZP · ekspert ofertowania

Jan Kubik ukończył SGH, gdzie zdobył solidne podstawy z finansów i zarządzania. Karierę zawodową zaczął w sektorze fintech, prowadząc projekty na styku technologii i produktów finansowych. Następnie założył własną firmę — agencję marketingową i software house — i jako właściciel oraz project manager zaczął regularnie startować w zamówieniach publicznych. Od ponad 6 lat składa oferty przetargowe w imieniu własnej działalności, poznając od środka zarówno stronę techniczną dokumentacji przetargowej, jak i jej aspekty finansowe. Współzałożyciel Przetargowego Janusza — narzędzia, które chciał mieć, gdy sam przedzierał się przez przetargowy gąszcz.

AI używany jako asystent (research, draft, struktura). Final review: redakcja Przetargowego Janusza.