Rekonstrukcja i konserwacja zabytkowej młocarni do ekspozycji w skansenie w Kłóbce.
Streszczenie SWZ
Streszczenia tego przetargu nie ma — w naszym zbiorze nie ma jego dokumentów. Załóż darmowe konto, a Janusz powiadomi Cię o kolejnych postępowaniach tego zamawiającego i z tej branży.

Załączniki do pobrania
0Plików tego postępowania nie ma w naszym zbiorze — dokumentacja jest na stronie źródłowej
Opis z ogłoszenia
Treść przepisana z ogłoszenia zamawiającego.
Przedmiotem zamówienia jest rekonstrukcja i konserwacja unikatowej młocarni wąskomłotnej, wpisanej do inwentarza zabytków Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku pod nr MK-E 7667/24691. Młocarnia została zakupiona przez muzeum w 1989 r. i od tego czasu przechowywana jest na terenie skansenu w Kujawsko-Dobrzyńskim Parku Etnograficznym w Kłóbce. Wyciąg z inwentarza wraz z oceną stanu zachowania obiektu: MŁOCARNIA z pocz. XX w. dł. 530 cm, szer. 213 cm, wys. 270 cm…
Pokaż cały opis
…nr inw. MK-E 7667/24691 Elementy konstrukcyjne wykonane z dębiny, deskowanie z drewna sosnowego. Prowadnice do sit wykonane z drewna akacjowego. Wnętrze obudowanej deskami skrzyni, posadowionej na metalowym podwoziu z czterema żelaznymi kołami, mieści zespół urządzeń. Oryginalnie, zarówno na metalu jak i drewnie leżała warstwa kolorowej farby, która oprócz walorów estetycznych miała za zadanie zabezpieczenie powierzchni ww. materiałów. W momencie nabycia w 1989 r. młocarnia nie była sprawna, posiadała liczne zniszczenia, nie poddawano jej też konserwacji. Wprawdzie w 2009 r. obiekt wraz z innymi maszynami umieszczony został pod zadaszoną otwartą wiatą, ale wciąż narażony był na zmienne warunki atmosferyczne, czyli skoki temperatury i wilgotności. Przez lata następowała degradacja drewna oraz postępował proces utleniania metalu, co skutkowało poważnymi zniszczeniami występującymi głównie w górnej partii maszyny. Tam też nastąpił zawał drewnianych elementów konstrukcji. Młocarnia została wyprodukowana na pocz. XX w. Zabytek najbardziej przypomina młocarnię przedstawioną w katalogu firmy Heinrich Lanz z Mannheim (Niemcy), wydanym w 1912 r. Jednak pomimo znacznego podobieństwa do tego modelu, młocarnia różni się kilkoma cechami, które nie pozwalają jednoznacznie uznać ją za katalogową. Są to: inny sposób odeskowania części obudowy, lokalizacja osi mechanizmu, odwrotne mocowanie mechanizmu regulacyjnego walca sortującego, liczba kanałów wysypowych do worków, inne umieszczenie elewatora, budowa bębna młócącego, nieoryginalne koła, obecność hamulców na tylnych kołach. Wszystkie te różnice wynikają z naturalnego procesu zużycia fabrycznych elementów i konieczności ich wymiany na inne, ich obecność jest zatem poniekąd naturalna w urządzeniu o kilkudziesięcioletnim użytkowaniu. Jednym z elementów, który pozwala na identyfikację producenta, jest koło pasowe mechanizmu regulacyjnego walca sortującego sygnowane Vereinigte Maschinenfabriken Gumbinnen A.G. (Prusy Wschodnie). Młocarnia jest maszyną łączącą w sobie kilka funkcji – oddzielanie ziarna od kłosów, oczyszczanie go z plew i sortowanie, a także wytrząsanie pozostałej słomy. Pierwotnie napędzana była lokomobilą, a od lat 60. XX w. silnikiem elektrycznym. Młocarnie wąskomłotne należą do największych maszyn spośród produkowanych ówcześnie na potrzeby rolnictwa. Wynika to z wielości urządzeń składowych, jakie mieszczą się w jej wnętrzu (młocarnia, młynek, wytrząsacze, walce sortujące, elewator). Przedmiotem zadania jest kompleksowa kons